جشنواره پانزدهم

جشنواره‌ای در خانه خدا

۰

جشنـوارهای در خانه خدا

گزارشی از آیین پایانی جشنواره پانزدهم

بیژن قفقازیزاده

 

آیین پایانی پانزدهمین دوره جایزه کتاب سال شهید حبیب غنیپور در تاریخ ۱۷ اسفند ۱۳۹۴ در مسجد جوادالائمه(ع) تهران با حضور نویسندگان و اهالی قلم و اندیشه برگزار شد. در این مراسم از نویسندگانی که در خلق آثار برتر ادبی در سال ۱۳۹۳ در حوزه داستان تألیفی در بخشهای کودک، نوجوان، رمان انقلاب اسلامی و دفاع مقدس و رمان آزاد موفق بودند، با حضور خانوادههای شهدا و چهرههای فرهنگی و ادبی تجلیل و تقدیر شدند.

تکریم ساحت مقدس

آغاز این برنامه با نکوداشت امیرحسین فردی همراه بود؛ نویسنده‌ای که بنیانگذار کتاب سال شهید حبیب غنی‌پور بود و رد اندیشه‌هایش در پهنه بخشی از ادبیات ایران می‌درخشد. نام زنده‌یاد فرج‌اله سلحشور نیز که از نمازگزاران و هنرمندان مسجد جوادالائمه(ع) بود، زینت‌بخش این محفل ادبی شد.

بعد از ادای احترام به این هنرمندان برخاسته از مسجد جوادالائمه(ع)، بخشی از اندیشه‌های امیرحسین فردی در قالب نمایش فیلمی کوتاه از سخنرانی وی برای حاضران در مراسم پخش شد و بعد از آن، آخرین کتاب گلعلی بابایی به مخاطبان معرفی شد. «قلمی به رنگ خاک» که سرگذشت شهید حبیب غنی‌پور را روایت می‌کند.

نویسنده خاطرات

گلعلی بابایی به مناسبت معرفی این کتاب، سخنانی را بیان کرد. وی با ذکری از شهدای مسجد جوادالائمه(ع)، گفت: «تعدادی از کتاب‌هایی که در جشنواره کتاب سال شهید حبیب غنی‌پور مطرح می‌شود و مورد داوری قرار می‌گیرد، درخصوص زندگی شهداست. من هم توفیق یافتم تا در جریان نگارش زندگی‌نامه شهید غنی‌پور، به روند شکل‌گیری مسجد جوادالائمه(ع) در دوره‌های مختلف آن بپردازم و در کتاب «قلمی به رنگ خاک» تا حدودی به مباحث مختلف مسجد در برهه‌های زمانی مختلف آن اشاره شده است.»

وی افزود: «جنگ یک مقوله عام است و نوشتن در هر یک از زیرمجموعه‌های عام، هویت مشخص خودش را دارد. مستندنگاری جنگ مانند خود واژه جنگ، یک عبارت کلی است. وقتی می‌گوییم مستندنگاری جنگ، یعنی اینکه پژوهش‌هایی درخصوص جنگ انجام شود؛ مثلاً به دنبال بیان تحولات حوزه نظامی در محل وقوع جنگ هستیم یا ثبت مبتنی بر اسناد و مدارک دست اول کارنامه عملیاتی نیروهای سه‌گانه زمینی، دریایی و هوایی ارتش و سپاه.»

بابایی ادامه داد: «آیا پژوهش در نگارش یک اثر مستند، هدفش معطوف به یک نقطه جنگ؛ فی‌المثل استان کردستان یا حتی در خود تهران است، یا هدف اصناف و اشخاص درگیر در جنگ هستند، مثل جامعه پزشکان و پرستاران، بازاریان، رانندگان، دانشجویان و اساتید، دانش‌آموزان یا گروه‌های رزمی از یک دسته و گروهان.»

وی افزود: «یا هدف پژوهشگر و نویسنده ادبیات مستند جنگ نگارش خاطرات شفاهی یا سرگذشت‌نامه فرماندهان و چهره‌های درگیر در نبرد است؛ یا خاطرات بسیجیان و سربازان حاضر در جنگ؛ حتی خاطرات شفاهی و سرگذشت‌نامه یک دختر آواره جنگی و خانمی که در بطن جنگ به اسارت دشمن درآمده‌اند، نمونه‌های مستندنگاری جنگ هستند که کتاب‌های ارزشمند بسیاری در هر یک از این حوزه‌ها منتشر شده است.»

این نویسنده کتاب‌های حوزه ادبیات دفاع مقدس، سپس با بیان اینکه هر یک از این زیرگروه‌های متنوع خود در حکم شاخه‌های تناور روییده بر درخت ادبیات جنگ هستند، گفت: «هنگامی که به تقاضای بسیج واحد نشر هنرمندان مأموریت نگارش زندگی‌نامه مستند شهید غنی‌پور را یافتم، با این قصد که قرار است زندگی یک شهید که دوست و بچه‌محلی باصفا برای من بود، آن را پذیرفتم.»

گلعلی بابایی ادامه داد: «حبیب عزیز ما، صرفاً کسی نبود در میان ما در روزهای جنگ و نامی در میان نام‌های پرشمار افراد حاضر در جنگ. حبیب کسی بود که در محله ما نفس می‌کشید و دوران نوجوانی را در همین محله بازی می‌کردیم. حبیب از همان دوران کودکی روزگارش را در مسجد همین محله، یعنی مسجد جوادالائمه(ع) گذراند. او مکبّر نمازهای جماعت به امامت حاج آقا مطلبی بود. در دوره‌ای هم هر چند حبیب در مرز برزخی نوجوانی و جوانی قرار داشت؛ اما برادر دانا و بزرگ‌تر ما بود که هدایتمان می‌کرد.»

نویسنده «قلمی به رنگ خاک» در بخش دیگری از سخنانش اظهار کرد: «حبیب همراه با امیرحسین فردی، کتابخانه مسجد را رونق دادند. وی مدیران مدرسه شهید چمران را شیفته خود کرده بود. در دفترچه‌هایی کوچک، جریان‌ها و خاطرات جنگ را در معدود دقایق استراحت در چادرها و سنگرهای جبهه می‌نوشت. حال در توصیف شخصیت چنین انسان وارسته‌ای، مانده بودم که چطور بار این امانت سنگین را به مقصد برسانم.»

وی همچنین با بیان برخی از تجربیاتش در نگارش کتاب مستندنگارانه «قلمی به رنگ خاک» گفت: «برای نگارش این کتاب نقشه راهی تعریف کردم که از این قرار بود: تولد حبیب و شرح دوران کودکی در محله سیزده‌متری حاجیان، ساخت مسجد جوادالائمه(ع) و نقش پدر حبیب در ساخت این مسجد، راه‌اندازی کتابخانه مسجد جوادالائمه(ع)، فعالیت در عرصه‌های فرهنگی مسجد اعم از اردوهای جهادی و فرهنگی، برگزاری جلسات قصه‌نویسی و قصه‌خوانی و اجرای نمایشنامه و حضور در گروه سرود، معلمی در یکی از مدارس جنوب شهر تهران، آشنایی با نویسندگان، همراهی با مجله‌های «کیهان بچه‌ها» و «مجلات رشد»، حضور در بسیج در قامت یک رزمنده همراه با رزمندگان لشگر ۲۷ حضرت رسول(ص) به‌خصوص گردان مالک اشتر و ثبت لحظه به لحظه وقایع در دفترچه خاطرات و گردآوری اسناد و مدارک مکتوب و گردآوری آلبوم تصاویر.»

بابایی در ادامه گفت: «البته در جریان نگارش این کتاب و استفاده از خاطرات مکتوب حبیب در جنگ، این خاطرات با اسناد و مدارکی از جریان‌های جنگ و همچنین خاطرات دیگر رزمندگان و بسیجیان، تطبیق داده شد تا این بخش از زندگی‌نامه به‌صورت جذاب‌تر به خواننده عرضه شود. از جمله خاطرات عملیات کربلای ۵ در دشت مرزی شلمچه. با این حال نمی‌توانم ادعا کنم که به همه این ده فراز به خوبی پرداخته‌ام؛ اما آنچه در این کتاب آمده، عرض ارادت به حبیب غنی‌پور و بیش از یکصد شهید این مسجد است که نام بیشتر آن‌ها زینت‌بخش صفحات کتاب می‌باشد.»

بابایی که در پرونده ادبی خود برای نوشتن مستندهای پرشمار در حوزه ادبیات دفاع مقدس و مستندنگاری از زندگی‌نامه شهیدان سال‌های دفاع، جوایز ادبی بسیاری را دریافت کرده است، ورود در عرصه نوشتن زندگی‌نامه شهیدان را سهل و آسان نامید و بلافاصله تأکید کرد: «اما با انجام این کار مهم می‌بینیم که «افتاد مشکل‌ها». خروج از این عرصه با ارایه اثری آبرومندانه اگر نگوییم محال است؛ حداقل کاری است بسیار مشکل. چرا که به استناد آیاتی از قرآن، زنده واقعی و حیات طیبه در دو عالم، همان شهیدان هستند.»

سخنان گلعلی بابایی در این مراسم، این‌گونه پایان یافت: «مسجد جوادالائمه(ع) که مقام معظم رهبری (مدظله العالی) در پیام خود به مناسبت درگذشت امیرحسین فردی از آن به‌عنوان یک جریان فرهنگی یاد کردند، محل نخستین فعالیت فرهنگی و هنری افرادی همچون زنده‌یاد فرج‌اله سلحشور، محمد تخت‌کشیان، بهزاد بهزادپور، مهرداد غفارزاده، حبیب والی‌نژاد، حسین یاری، اصغر نقی‌زاده و… است که در تدوین و بازیگری و کارگردانی و تهیه‌کنندگی و فیلمنامه‌نویسی سینما و تلویزیون، خالق آثاری به‌یاد ماندنی و ارزشمند بوده‌اند.»

افتخار بزرگ

نکوداشت فرج‌اله سلحشور و گرامی‌داشت حبیب والی‌نژاد، بخش دیگری از این مراسم بود که با نمایش فیلمی که در آن از مداحی زنده‌یاد فرج‌اله سلحشور، بازیگر سینما و تلویزیون در سال‌های دفاع مقدس استفاده شده بود، آغاز شد. با اتمام این فیلم از خانواده زنده‌یاد فرج‌اله سلحشور و همچنین حبیب والی‌نژاد، تهیه‌کننده فیلم تحسین‌شده «ایستاده در غبار» تقدیر و تجلیل به عمل آمد. پیش‌کسوتان و نمایندگان هیئت امنای مسجد از طرف مردم، این تجلیل را انجام دادند.

حبیب والی‌نژاد پس از دریافت لوح تقدیر خود، با بیان سخنانی ضمن گفتن اینکه دریافت این لوح از مسجد جوادالائمه(ع) افتخاری بزرگ برای من است، اظهار کرد: «آموخته‌های من از اساتیدی همچون مرحوم سلحشور و مرحوم فردی بوده است.»

وی در ادامه با تأکیدی دوباره گرفتن تأییدیه از نمازگزاران مسجد جوادالائمه(ع) را یکی از بهترین جوایز خود دانست که در طول فعالیت فرهنگی و هنری خود آن‌ها را دریافت کرده است.

تأیید استاد توسط شاگرد

اصغر نقی‌زاده، بازیگر سینما و تلویزیون هم که یکی از هنرمندان پرورش‌یافته در مسجد جوادالائمه(ع) است، در سخنان کوتاه خود در این آیین، به بیان برخی همکاری‌های خود با فرج‌اله سلحشور پرداخت. وی گفت: «در ابتدای انقلاب در حوزه هنری در کلاس‌های بازیگری مرحوم سلحشور شرکت کردم که تکنیک‌های حس‌گیری را به ما آموزش می‌داد. ایشان در همان ایام هم گرایش‌های مذهبی‌اش نمود داشت و علاقه به این داشت که در سخنانش از روایت و احادیث و قرآن استفاده کند.»

وی تأکید کرد: «مرحوم سلحشور بعد از مدتی دوبلور شد و بعد سراغ فیلمسازی رفت. از اول هم به دنبال ساخت کارهای قرآنی بود. معتقد بود که اگر بتوانیم مسایل مذهبی و احادیث و آیات قرآن را توسط فیلم و تئاتر منتقل کنیم، فعالیت‌های ما به ثمر خواهد نشست. همان ایام در فیلم «توبه نصوح» بازی کرد. شیوه کار بازیگری او تئاتری بود. او در این فیلم به دلیل اعتقادات مذهبی، از تمام وجود خود بنا می‌گذاشت. بعد خودش کارگردان شد؛ البته نه با این نیت که فیلمش بفروشد و سود ببرد. تا اینکه یوسف پیامبر(ع) را ساخت.»

نقی‌زاده در تأکیدی دوباره گفت: «در تمام دوره ساخت سریال یوسف پیامبر(ع)، سخت‌گیری خاصی داشت تا حس قرآنی در این سریال موج بزند. به‌همین دلیل بعدها دیدیم در داخل کشور و حتی خارج از ایران و در کشورهای عربی و مصر هم با استقبال بسیاری مواجه شد.»

این بازیگر و هنرپیشه سینمای دفاع مقدس در بخش پایانی سخنانش گفت: «مرحوم فرج‌اله سلحشور تربیت‌شده مسجد جوادالائمه(ع) بود؛ همانند شهید حبیب غنی‌پور. یادم نمی‌رود که با حبیب، با همدیگر به جبهه‌ها اعزام شدیم؛ اما او شهید شد و به سعادت رسید.»

داوری در کنار حبیب

پس از آن بود که محمد ناصری، دبیر پانزدهمین جایزه کتاب سال شهید حبیب غنی‌پور با حضور در جایگاه سخنرانی با ادای احترام به روح حجت‌الاسلام مطلبی (امام جماعت مسجد جوادالائمه(ع) در دورانی که بزرگان فرهنگ و هنر انقلابی در این مسجد پرورش یافتند)، فرج‌اله سلحشور و امیرحسین فردی، شهید حبیب غنی‌پور و دیگر شهدای این مسجد، گفت: «مرحوم سلحشور در این مسجد و قبل از انقلاب معلم قرآن و مربی سرود و تئاتر و از بانیان سینمای بعد از انقلاب بود. او همکلاس دوران دبیرستان امیرحسین فردی بود که هر دو دغدغه قصه داشتند.»

وی افزود: «بعد از رحلت امیرحسین فردی، چند نوبت با فرج‌اله سلحشور صحبت داشتم. او همیشه دغدغه قصه‌های قرآنی داشت. امیدواریم کسانی پیدا شوند و در حوزه قصه‌های قرآنی کار ارزشمند سلحشور را ادامه دهند. البته این را هم باید تأکید کنم که حبیب غنی‌پور هم همیشه یک پای فعالیت‌های فرهنگی در مسجد جوادالائمه (ع) بود.»

وی سپس با تشریح روند برگزاری جشنواره کتاب سال شهید حبیب غنی‌پور، گفت: «دوستانی که از اعضای مسجد جوادالائمه(ع) هستند، کتاب‌ها را در بخش‌های مختلف جشنواره گردآوری و غربالگری و بعد شروع به مطالعه و انتخاب می‌کنند.»

ناصری با بیان اینکه تمامی ناشران و نویسندگان و علاقمندان به شرکت در این جایزه، می‌توانند کتاب‌های خود را به دبیرخانه جایزه بفرستند، گفت: «این جایزه در سال‌های اخیر داوری را دعوت نمی‌کند؛ زیرا اعضای مسجد که از دوستان و همفکران حبیب بودند، این کار را انجام می‌دهند. همچنین باید از داوران جشنواره شهید غنی‌پور و همه اعضای حلقه نویسندگان دوشنبه‌های مسجد جوادالائمه(ع) که این آثار را داوری می‌کنند، قدردانی کنیم.»

دبیر جایزه کتاب سال شهید غنی‌پور در ادامه سخنانش با اشاره به دهقان و نادری، دو تن از داوران این جایزه، گفت: «نادری، نویسنده ادبیات کودک و نوجوان است که کتاب‌های بسیاری در حوزه ادبیات دینی کودک نوشته است. همچنین در معرفی کسی که جهان را با ادبیات دفاع مقدس ما آشنا کرد، باید از احمد دهقان نام ببریم؛ زیرا نخستین اثر در حوزه ادبیات دفاع مقدس که به زبان انگلیسی ترجمه شد، اثر وی است. رمان «دشتبان» که چاپ شد، به آموزش‌وپرورش اعلام کردیم که اگر می‌خواهید روحیه دفاع از کشور به‌درستی اتفاق بیفتد، این کتاب احمد دهقان را آموزش دهید.»

وی افزود: «این بزرگان، تنها دو تن از داوران این جایزه هستند که در این مسجد رشد یافته‌اند و به فعالیت خود ادامه می‌دهند. به‌همین دلیل، داوران جشنواره شهید غنی‌پور حواسشان به این جمع است که حبیب، در این مسجد حضور دارد. جشنواره همیشه از افراط و تفریط به دور بوده و گروه‌های هنری در این مسجد با احترام متقابل کار کرده‌اند.»

ناصری همچنین با تأکید بر اینکه جشنواره کتاب سال شهید حبیب غنی‌پور، جشنواره‌ای برای داستان و همه مؤلفه‌های داستانی در آن مهم است، ادامه داد: «امیرحسین فردی هم معتقد بود که در این جشنواره، داستان بررسی می‌شود.»

وی افزود: «در سال‌های گذشته هم کتاب‌هایی که در جشنواره‌های دیگر به نامزدی رسیدند، در این جایزه هم به جهت مضمون و محتوا انتخاب شدند. بنابراین مضمون آثار برای داوران جایزه شهید غنی‌پور مهم بوده است. امروز هم به این نتیجه رسیده‌ایم که مرامنامه نانوشته بین خودمان را ثبت کنیم تا در آینده که نیروهای جدید می‌آیند، بدانند در معرفی کتاب‌های مختلف به‌عنوان آثار تقدیری، به نام نویسنده و گرایش سیاسی وی کاری نداریم و تنها اثر را داوری می‌کنیم. پس در این جایزه اثر خوانده می‌شود و داوری و قضاوت می‌شود و به سلیقه داوران مسجد جوادالائمه(ع) برگزیده می‌شود.»

دبیر جایزه کتاب سال شهید حبیب غنی‌پور همچنین اظهار کرد: «روال ما یک برگزیده و یک تقدیری حوزه ادبیات داستانی تألیفی در ایران در حوزه‌های کودک، نوجوان، رمان با موضوع انقلاب اسلامی و ادبیات دفاع مقدس و همچنین موضوع آزاد است و بر این اساس، انتخاب‌های خود را بیان می‌کنیم و معتقدیم کتاب خوب باید خوانده شود و در مساجد و مدارس و کتابخانه‌ها در دسترس مردم باشد و متولیان فرهنگی باید در این باره اقدامات لازم را انجام دهند.»

اهداى جوایز

بخش پایانی این مراسم، اعلام آثار و نویسندگان برتر پانزدهمین جایزه کتاب سال شهید حبیب غنی‌پور بود. جوایز نیز به‌دست خانواده شهدا به خالقان آثار برگزیده و شایسته تقدیر اهدا شد.

بر این اساس و در بخش کودک، پدران شهید فرهاد قره‌چه‌داغی، شهید محمدحسن شهسواری، شهید مهرداد رحیمی و شهید جهانشیری، و همچنین مهدی قزلی، مدیرعامل بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان، محمد ناصری، دبیر جایزه کتاب سال شهید غنی‌پور و محسن مؤمنی‌شریف، رئیس حوزه هنری جوایز را تقدیم کردند. جایزه اثر تقدیری این بخش شامل نشان زرین حبیب و لوح تقدیر را به کِلِر ژوبرت، نویسنده مسلمان فرانسوی مقیم ایران برای کتاب «وای نه» از انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و الهام مزارعی برای کتاب «دختر کوچولو و فرمانده سیبیلو» از نشر افق، اهدا کردند.

کلر ژوبرت و الهام مزارعی پس از دریافت جوایز خود، ضمن قدردانی از برگزارکنندگان جایزه ادبی شهید غنی‌پور، برگزیده‌شدن در جشنواره‌ای مردمی را افتخاری بزرگ برای هر نویسنده‌ای خطاب کردند.

همچنین در بخش نوجوان، یک اثر به‌عنوان کتاب سال انتخاب شد و طی آن تندیس جشنواره، نشان زرین حبیب و لوح تقدیر اعطا شد به کتاب «بچه‌های کشتی رافائل» اثر محمدرضا مرزوقی از انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان.

مرزوقی پس از دریافت این جایزه ارزشمند خود اظهار کرد: «سعی من این بوده تا کتابی که می‌نویسم را مردم بخوانند و حالا که کتابم در این جشنواره مردمی جایزه برده است، به هدف خودم رسیده‌ام.»

و ادامه سخنان کوتاه مرزوقی که تشویق و واکنش مثبت حاضران در مراسم را در پی داشت: «کتاب را به مادرم تقدیم کرده بودم و حالا برای آنکه توازن را ایجاد کنم، جایزه را به پدرم تقدیم می‌کنم.»

در ادامه اهدای جوایز پانزدهمین جشنواره کتاب سال شهید حبیب غنی‌پور، پدر شهید حسن جعفربیگلو و پدر شهید بازبندی و همچنین مجتبی رحماندوست در کنار قزلی و ناصری و مؤمنی‌شریف، جوایز بخش رمان با موضوع انقلاب و دفاع مقدس و موضوع آزاد را اهدا کردند. بر این اساس و در بخش رمان انقلاب و دفاع مقدس، نشان زرین حبیب و لوح تقدیر به کتاب «خط تماس» نوشته محمدرضا بایرامی از نشر فاتحان به‌عنوان اثر برگزیده اهدا شد.

بایرامی هم بعد از دریافت جایزه خود گفت: «به‌دلیل اینکه در شهرستان زندگی می‌کنم، اولین‌بار است که بعد از درگذشت امیرحسین فردی در این مسجد حاضر می‌شوم. امیدوارم روح فردی عزیز ما، همیشه در آرامش باشد.»

همچنین جایزه سال جشنواره در بخش رمان آزاد، شامل تندیس جشنواره، نشان زرین حبیب و لوح تقدیر به کتاب «خنده‌زار» اثر محمد محمودی‌نورآبادی از انتشارت سوره مهر رسید.

محمودی‌نورآبادی در سخنان خود پس از دریافت جایزه، گفت: «من دلم برای زنده‌یاد امیرحسین فردی گرفته است. بسیار خوشحالم که امشب در مسجدی نماز خواندم که فردی و سلحشور در آن نماز خوانده‌اند و تنفس کرده‌اند. از برگزارکنندگان این جایزه هم تشکر می‌کنم که راه امیر ادبیات انقلاب، امیرحسین فردی را ادامه می‌دهد.»

وی افزود: «خداوند به خانواده ما توفیق داد تا در دو برهه، یک‌بار در دفاع مقدس و دیگری در ۱۶ آذر ۱۳۹۴ دو شهید در راه اسلام و انقلاب اعطا کنیم. مرگ امیرحسین فردی برای من مانند شهادت دو برادرم، دردناک و شاید دردناک‌تر بود. البته امیر از نظر من نمرد، بلکه خون دل خورد تا شهید شد. روحش شاد باشد!»

پس از آن بود که ریاضی و انهاری، دامادهای خانواده شهید غنی‌پور به جمع جایزه‌دهندگان اضافه شدند و جایزه بخش رمان با موضوع آزاد را اهدا کردند. در این بخش، نشان زرین حبیب و لوح تقدیر به کتاب «دُزده کشی» نوشته فریبا منتظر ظهور از انتشارات کتابسرای تندیس به‌عنوان اثر تقدیری رسید.

منتظر ظهور بعد از گرفتن این جایزه با سپاس از کسانی که کتاب او را خوانده‌اند، گرفتن این جایزه را افتخاری برای خود دانست و برای گسترش صلح آرزو و تأکید کرد که ادبیات می‌تواند به صلح کمک کند.

و در پایان، تندیس جشنواره، نشان زرین حبیب و لوح تقدیر به کتاب «پنجشنبه فیروزه‌ای» اثر سارا عرفانی از نشر نیستان به‌عنوان کتاب سال این بخش اهدا شد.

عرفانی هم با بیان اینکه در ۱۷ اسفند سال ۱۳۹۳ کتاب «پنجشنبه فیروزه‌ای» رونمایی شد و درست بعد از یک سال و سه‌بار تجدید چاپ در ۱۷ اسفند ۱۳۹۴ جایزه کتاب سال جایزه ادبی شهید حبیب غنی‌پور را دریافت کرد، گفت: «افتخارم هست که جایزه را از مسجد و به نام حبیب دریافت کردم تا همیشه در خاطرم باشد که من از دیار حبیبم نه از بلاد غریب.»

جوایز که اهدا شد، مراسم به پایان رسید؛ اما این پایان خود آغازی برای دوره شانزدهم جشنواره خواهد بود.

ارسال پاسخ

ایمیل شما نمایش داده نمی‌شود. موارد مورد نیاز علامتگذاری شده است *